30 oktober 2007
Verdonk verlaat de VVD en start de politieke beweging Trots op Nederland. Met haar 620.555 voorkeurstemmen van vorige kamerverkiezing neemt ze ongetwijfeld een deel van het VVD-electoraat mee. Maar er zijn ook positieve kanten voor de VVD.
Rust binnen de partij
Met de VVD gaat het niet lekker. Binnen de partij heerst onvrede over de koers van de partij en discussie over de kwaliteiten van VVD-leider Rutte: de VVD zou zich tijdens Balkenende III teveel door het CDA hebben laten beïnvloeden en Rutte heeft niet het charisma van een politiek leider.
Interne conflicten zijn zelden goed voor het imago van een partij. Verdonk zorgde aan de lopende band voor conflicten met Rutte doordat zij het leiderschap naar zich toe probeerde te trekken. Nu Verdonk de VVD definitief heeft verlaten, zullen die conflicten verleden tijd zijn. Rutte zal kritiek blijven krijgen op zijn leiderschap, maar hoeft op dat terrein niet meer tegen Verdonk te vechten.
VVD moet zichzelf hervinden
Als er rust heerst binnen de VVD, is er ruimte voor reflectie. Hoe zijn we Balkenende III uitgekomen, en waar staan we nu? Hoe positioneren wij ons op rechts; waarin verschillen wij van Verdonk en Wilders' PVV? Kiezen wij voor het volk of voor de elite? Gaan we voor de lange termijn, of voor de korte?
De VVD kan het populistisch karakter met het vertrek van Verdonk deels van zich afschudden. Het ontwikkelen van een serieuze visie is dan wel noodzaak. Jip en Janneke-taal is prima, maar Jip en Janneke-beleid is uit den boze. De VVD zal zich hiermee niet de zetels van Verdonk terug winnen, maar een nieuwe groep mensen aanspreken die zich niet kunnen vinden in politici als Verdonk en Wilders. Als de VVD zich richt op de langer termijn kan zij als "redelijk alternatief voor Nieuw Rechts" meedoen aan de volgende kamerverkiezingen.